Καλώς ήλθες  στο.... πώς μπορώ ...

Είμαι η JOD και.... 

μου αρέσει να καταγράφω όσα με κάνουν να γελώ ή να δακρύζω… να φυλακίζω τις στιγμές σε λέξεις, για να τις ξαναβρίσκω αργότερα, πιο καθαρές, πιο αληθινές. Έτσι γεννήθηκε αυτό το blog· σαν ένα προσωπικό ημερολόγιο για το πώς μπορώ.... , που όμως ανοίγει διάπλατα την πόρτα του και σε καλεί να μπεις.

Είμαι μια γυναίκα με πολλούς ρόλους· μητέρα τριών παιδιών, σύζυγος, κόρη, αδερφή, εγγονή, ανιψιά, φίλη, εργαζόμενη, συνάδελφος. Είμαι όλα αυτά μαζί, όπως είσαι κι εσύ…

Εδώ στις σελίδες μου θα μοιράζομαι μαζί σου, πώς μπορώ..., όσα ζω κάθε μέρα. Χαρές, δυσκολίες, όνειρα, ιστορίες,  αγωνίες, σκέψεις, μικρές και μεγάλες μάχες της καθημερινότητας. Με άλλα λόγια τις προκλήσεις που φέρνει ο κάθε ρόλος μου.

Θα σου μιλήσω για το πως τα διαχειρίζομαι όλα αυτά,  πώς μπορώ...., πώς παλεύω, πώς αντέχω, πώς λυγίζω και πώς χαμογελάω ξανά μετά από μια δύσκολη μέρα.

Κάθε λέξη θα είναι μια σταγόνα αλήθειας, του πώς μπορώ...., που ίσως αγγίξει και την δική σου ψυχή. Ίσως να βρεις και εσύ μια λύση, μια σπίθα δύναμης …. ή να νοιώσεις λίγη παρηγοριά και απλώς την αίσθηση ότι δεν είσαι μόνη.

Γιατί και μόνο το να καταγράφουμε όσα μας συμβαίνουν, μας βοηθά να τα δούμε με άλλο μάτι και γιατί όταν μοιραζόμαστε, νιώθουμε πιο ελαφριές.

Έχω χωρίσει τις σκέψεις μου σε κατηγορίες: «η γυναίκα»,«η μανούλα», «η σύζυγος», «η εργαζόμενη», «η φίλη», «η συγγενής», «η πολίτης» . Μικρά μονοπάτια που θα σε οδηγούν κάθε φορά σε μια άλλη γωνιά της ψυχής μου.

Δεν θα υπάρχει χρονολογική σειρά. Σκέψεις και άνεμος που γίνονται ένα. ΈΝΑ από τα πολλά δικά μου!!!

Αν θέλεις να περπατήσεις παρέα μου σ' αυτό το ταξίδι, του πώς μπορώ...., μπορείς να αφήσεις το e-mail σου στη φόρμα επικοινωνίας· έτσι, κάθε νέα ανάρτηση θα έρχεται κατευθείαν σε σένα, σαν γράμμα φίλης που δεν θέλει να χαθεί.

Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ…
Σε περιμένω ξανά, με νέες λέξεις και καινούριες στιγμές…