Στην σελίδα αυτή θα βρεις:

Ό,τι με προβληματίζει… απο την πόλη μου, τη χώρα μου, τον κόσμο. 

Φωτεινά παραδείγματα.... που συνήθως χάνονται στη σκιά της καταστροφολογίας.

Που πάμε;

Πώς μπορούμε να συνυπάρχουμε;

Όλα όσα συνθέτουν τη ζωή γύρω μας! 

«Για εκείνους που ιδρώνουν για την Ελλάδα — και κανείς δεν το μαθαίνει»

 Σήμερα είναι 21 Οκτωβρίου 2025.

Δέκα μέρες έχουν περάσει από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτής Θαλάσσης Μεγάλων Αποστάσεων, που διεξήχθη στο El Alamein της Αιγύπτου.
Κι όμως… πουθενά.
Ούτε μια αναφορά, ούτε μια είδηση, ούτε μια γραμμή για τους Έλληνες αθλητές που τίμησαν τη χώρα μας εκεί.

Ανάμεσά τους, ένας αθλητής που κατέκτησε 1 χρυσό, 3 αργυρά και 1 χάλκινο μετάλλιο. Ένας παλικαρι που προπονήθηκε αμέτρητες ώρες μέσα σε κρύα νερά, που πόνεσε, που τραυματίστηκε, που ξανασηκώθηκε, που στερήθηκε στιγμές από τη ζωή του – και όμως σήκωσε την ελληνική σημαία ψηλά.
Και παρ' όλα αυτά… σιωπή.

Έκανα αναζήτηση στο Google, σε ειδησεογραφικά sites, ακόμα και στο chat gpt...τίποτα.
Σαν να μην έγινε ποτέ.
Σαν να μην ιδρώσε, σαν να μην βραχηκε το μαγιο του,σαν να μην δόθηκε ποτέ αυτός ο αγώνας.

Αυτή η σιωπή πονά.
Γιατί πίσω από κάθε μετάλλιο, πίσω από κάθε επιτυχία, υπάρχει μια ζωή ολόκληρη αφιερωμένη.
Παιδιά που δεν βγήκαν βόλτα, που δεν είχαν καλοκαίρια, που έμαθαν από μικρά να αντέχουν τον πόνο και την απογοήτευση.
Παιδιά που κολυμπούν ή οτιδήποτε άλλο ανάλογα το άθλημά τους, για ώρες, που ξυπνούν πριν ξημερώσει, που δεν έχουν χορηγούς, που πληρώνουν από την τσέπη τους για να φορέσουν το εθνόσημο.
Παιδιά που δεν θα γίνουν ποτέ διάσημα, αλλά που θα μείνουν ήρωες σιωπηλοί — γιατί διάλεξαν να τιμούν τη χώρα τους και ας τους γυρνάει την πλατη αυτή.

Και κάπου εδώ γεννιέται η αγανάκτηση.
Γιατί δεν μπορεί να υψώνεται η ελληνική σημαία σε μια παγκόσμια διοργάνωση και να μην το μαθαίνουμε ποτέ.
Δεν μπορεί να υπάρχει τόσος κόπος, τόση θυσία, τόση ψυχή – και να περνά απαρατήρητη.
Δεν γίνεται να μιλάμε μόνο για τα "μεγάλα" αθλήματα, για τα τηλεοπτικά, τα εμπορικά.
Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο και μπάσκετ.
Η Ελλάδα είναι και το παιδί που παλεύει με τα "κύματα" (κυριολεκτικά και μεταφορικά), που τερματίζει εξαντλημένο, που σηκώνει το βλέμμα στον ουρανό και ψιθυρίζει:
«Για σένα, πατρίδα.»

Αυτό το κείμενο είναι ένα μικρό ευχαριστώ και ένα μεγάλο παράπονο.
Ένα ευχαριστώ σε όλους εκείνους που συνεχίζουν να προσπαθούν, ακόμα κι όταν κανείς δεν τους βλέπει.
Και ένα παράπονο προς όλους εμάς – τα μέσα, την κοινωνία, το κράτος – που ξεχνάμε ποιοι πραγματικά τιμούν αυτή τη χώρα.

Γιατί η Ελλάδα έχει ακόμα ήρωες.
Απλώς δεν τους δείχνουν ποτέ στην τηλεόραση.

«Όταν η Ελλάδα νικά — και η τηλεόραση σωπαίνει»

 Την Τρίτη (7/10/2025) το μεσημέρι, η Εθνική μας Ομάδα Τεχνικής Κολύμβησης, ταξίδεψε στο Ελ Αλαμέιν της Αιγύπτου προκειμένου να μετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μεγάλων Αποστάσεων Ανδρών - Γυναικών - Νέων - Νεανίδων.
Οι αθλητές της αποστολής ήταν :

1. ΑΡΜΟΥΤΣΗΣ ΜΑΡΙΟΣ (Κ.Ο.ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ)

2. ΚΑΛΦΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ (Κ.Ο.ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ)

3. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (NΙΚΗ ΒΟΛΟΥ)

4. ΛΕΚΚΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ (ΠΑΣ.ΓΙΑΝΝΕΝΑ)

5. ΚΑΛΦΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ (Κ.Ο.ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ)

6. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΝΙΚΗ ΒΟΛΟΥ)

7. ΤΣΙΤΟΥΡΑ ΣΤΑΜΑΤΟΥΛΑ (Ν.Ο.ΑΜΦΙΘΕΑΣ)

8. ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΜΑΡΙΑ (Κ.Ο.ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ)

9. ΜΥΡΙΛΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΠΟΣ. ΛΗΞΟΥΡIOY):

10. ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ (ΝΙΚΗ ΒΟΛΟΥ)

11. ΠΟΛΑΚΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (ΝΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ)

12. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (Κ.Ο. ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ)

Ένας εξ αυτών ο Λέκκας Θεόφιλος, εκπροσωπώντας επάξια την Εθνική Ομάδα,επέστρεψε στην πόλη του τα Ιωάννινα, όχι με ένα, όχι με δύο αλλά με πέντε μετάλλια.

1 χρυσό

3 αργυρά και

1 χάλκινο

Εύγε Θεόφιλε👏🇬🇷👏🇬🇷👏🇬🇷👏